25 η ΜαρΤΙου 2020

25η Μαρτίου του 1838, ο πρώτος εορτασμός της Εθνικής επετείου. Το σούρουπο της παραμονής, στην Αθήνα 21 κανονιοβολισμοί αναγγέλλουν το γεγονός. Με την ανατολή του ηλίου άλλοι 21 κανονιοβολισμοί ρίφθηκαν ξανά!!! Μία μπάντα που γυρνούσε στους δρόμους υπενθύμιζε τη μεγάλη ημέρα! Στρατιωτικά τμήματα παρατεταγμένα, δοξολογία, πλήθος κόσμου από κάθε γωνιά της Αττικής, πανηγύρι, χαρά. Μία ημέρα Λαμπρή!!!

Έκτοτε και κάθε χρόνο τούτη την ημέρα η Ελλάδα, οι Έλληνες γιορτάζουν!!! Είναι γιορτή τριπλή. Εορτή της Ελευθερίας, τιμή στους ήρωες του 21.Τους πρόγονους που πολέμησαν με το σώμα, το πνεύμα με όλη τους την ψυχή για να ανακτήσουν την Ελευθερία μας. Με μουσικές, μπάντες, παρελάσεις, ομιλίες. Παιδιά, νέοι, ηλικιωμένοι με σημαίες είτε συμμετέχοντας στη παρέλαση είτε ως θεατές, όλοι στις πλατείες για τη μεγάλη Εορτή. «Γιορτάζει η Πατρίδα μεγάλη χαρά σιμά η δόξα με ολάσπρα φτερά. Γιορτάζει η Πατρίδα σε κάθε μεριά γιορτάζουν οι δάφνες γελά η Λευτεριά….» (παιδικό ποίημα). Εορτή, τιμή της Παναγίας που παραλαμβάνει το μήνυμα του ερχομού του Σωτήρα! Εορτή για τον ερχομό της άνοιξης, της αναγέννησης!!!

Ένας τόσο διαφορετικός εορτασμός σήμερα! Εορτασμός σιωπηλός. Οι παιάνες δεν ηχούν τα εμβατήρια σώπασαν, δεν ακούγονται τα βήματα των μαθητών μα ούτε τα ηχηρά πατήματα των στρατιωτών μας. Οι παλαίμαχοι δεν φόρεσαν σήμερα τις φουστανέλες να παρελάσουν μα ούτε τα μικρά λυκόπουλα βηματίζουν χαρωπά. Έρημες οι πόλεις σήμερα που κάθε χρόνο στις πλατείες τους γίνονταν Εορτή!!!

Σήμερα οι Έλληνες γιορτάζουν σιωπηλά την Ελευθερία. Μόνοι, ο κάθε ένας μέσα στη ψυχή του στήνει γιορτή. Σήμερα οι Έλληνες τιμούν την Ελευθερία και τους ήρωες που μας δίδαξαν με έναν άλλο τρόπο. Αναγνωρίζοντας, κατανοώντας την Ελευθερία σε όλο το εύρος της, αναγνωρίζοντας έτι περισσότερο την αξία της στη ζωή μας!!! Χρόνος υπάρχει «μένοντας σπίτι», η περισυλλογή εφικτή αφού λόγω συνθήκης έχουμε άρει την εστίαση του νου από τα συνηθισμένα και καθημερινά. Σήμερα η έννοια της Ελευθερίας ανακτά έδαφος ενδεχομένως. Σήμερα οι ψυχές μας έχουν μια άλλα εμπειρία, της εσωτερικής Ελευθερίας.

Ας ενθυμηθούμε την φιλοσοφική προσέγγιση της Ελευθερίας. Σύμφωνα με το αρχαιοελληνικό λεξικό «ελεύθειν όπου αν ερά τις» εκ του ελεύθω=έρχομαι και του εράω=αγαπώ. Η ορμή δηλαδή της ψυχής να αναγνωρίσει αυτά που θέλει στη ζωή και να τα κάνει πράξη. Σε κείμενο του αρχαίου΄Ελληνα φιλοσόφου Σπεύσιππου, Ελευθερία είναι η αυτεξουσιότητα στα πάντα. Η ικανότητα να γνωρίζεις και να ελέγχεις τον εαυτό σου στα πάντα. Να αποφασίζεις εσύ για εσένα και όχι οι άλλοι. Ο Πλάτωνας μας λέγει στο Τίμαιο πως η ψυχή είναι το αυτό-κινούν. Έχει την κίνηση από μέσα. Ο Αριστοτέλης μιλεί για την ενδελέχεια. Η ψυχή δηλαδή έχει ένα σκοπό μέσα της. Μας λένε δηλαδή πως ανεξάρτητα από αυτά που μας επιβάλλονται από τους άλλους ή αυτά που εμείς επιβάλλουμε στον εαυτό μας ως συνέπεια εσφαλμένων υποσυνείδητων καταγραφών, η ψυχή έχει τη δυνατότητα να αποστασιοποιηθεί από όλα αυτά και να εκπληρώσει το σκοπό της. Το σκοπό της αναφέρει και ο Θουκυδίδης στον Επιτάφιο, «το δε ευδαίμον το ελεύθερον , το δε ελεύθερον το εύ ψυχον» Θεμέλιο δηλαδή της ευτυχίας η Ελευθερία!

Επίκαιρο στις ημέρες μας το ποίημα του Διονύσιου Σολωμού. «Ελεύθεροι πολιορκημένοι». Οι κάτοικοι του Μεσολογγίου ήταν πολιορκημένοι από τους τούρκους. Η ανάγκη είχε έρθει. Φόβος, απελπισία, καθημερινά ανθρώπινες απώλειες γύρω τους, πείνα, με έναν παντοδύναμο στρατό πλησίον τους. Είδαν σαν εφιάλτη τους φόβους τους μπήκαν μέσα τους, ξεπέρασαν κάθε διαχωρισμό και έγιναν ένα μπροστά στην απειλή, βούτηξαν στα βάθη της ψυχής, βίωσαν το πόνο και την απόγνωση, γκρέμισαν τα τείχη που τους χώριζαν από το ευ-ψυχόν τους. Εκεί συναντήθηκαν με το θάρρος, τη χαρά , λυτρώθηκαν από τα φορτία τους, ελευθερώθηκαν από ότι ξένο κουβαλούσε η ψυχή τους, ταυτίστηκαν με τους αγίους και προχώρησαν στην έξοδο!!

Πολιορκημένοι και εμείς σήμερα από έναν αόρατο εχθρό, μήπως έχομε μια ευκαιρία να αναγνωρίσουμε την ανάγκη της εσωτερικής μας Ελευθερίας.. Να ελευθερώσουμε δηλαδή τον εαυτό μας από ότι ξένο προς εκείνον κουβαλά υποσυνείδητα και να γίνουμε αυτεξούσιοι… Μήπως εκεί έγκειται και ο σκοπός της ύπαρξής μας, να μας οδηγήσουμε δηλαδή στην εσωτερική του ελευθερία που είναι η ευ-ζωία…; Αν ο καθένας από εμάς εργαστεί για την ατομική του Ελευθερία κατά συνέπεια δεν μετέχει στην Ελευθερία της Πατρίδας μας…; Στη προοπτική αυτή ας αναφωνήσουμε όλοι μαζί.

Σε γνωρίζω από την κόψη
του σπαθιού την τρομερή,
σε γνωρίζω από την όψη
που με βία μετράει τη γη.
Απ΄τα κόκκαλα βγαλμένη
Των Ελλήνων τα ιερά,
Και σαν πρώτα ανδρειωμένη,
Χαίρε, ω χαίρε Ελευθεριά!!! …

Με Αρετή
ΜΑΡΙΑ ΤΕΡΖΑΚΗ

* Απαγορεύεται η ολική ή μερική αναπαραγωγή του παρόντος κειμένου με ηλεκτρονικό, φωτοτυπικό ή οποιονδήποτε άλλο τρόπο χωρίς τη γραπτή άδεια της συγγραφέως Μαρίας Τερζάκη.