ΜΑΘΗΜΑΤΑ

Α. ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ

Το Τμήμα Ερευνών, Τεκμηρίωσης και Εκπαιδευτικής Τεχνολογίας του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου διεξήγαγε έρευνα για το μάθημα της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας στο Γυμνάσιο. Οι ερωτηθέντες φιλόλογοι υποστηρίζουν ότι η διδασκαλία του μαθήματος της αρχαίας ελληνικής γλώσσας βοηθάει τους μαθητές:

α. Στον εμπλουτισμό του λεξιλογίου τους
β. στην κατανόηση των παλαιότερων
κειμένων της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας,
γ. στην κατανόηση όρων που συναντούν κατά τη διδασκαλία μαθημάτων των θετικών επιστημών,
δ. στη σωστότερη χρήση της νέας ελληνικής γλώσσας,
ε. στην ανάπτυξη της κριτικής σκέψης και της νοητικής ικανότητάς τους, και
στ. στη συνειδητοποίηση της διαχρονικότητας της ελληνικής γλώσσας.

Σύμφωνα με την θεωρία, του Καθηγητού της Φιλολογίας Eric Havelock η οποία στηρίζεται στον Πλάτωνα, το αρχαίο Ελληνικό αλφάβητο προκάλεσε πακτωλό αφηρημένων εννοιών στον Αρχαίο Ελληνικό…. κόσμο, λόγω ενεργοποίησης του εγκεφάλου των χρηστών του. Tα επιστημονικά αποτελέσματα τα οποία υποστηρίζουν την θεωρία του Havelock είναι τα εξής:

  1. Η περιοχή Broca, που βρίσκεται στην αριστερή πλευρά του εγκεφάλου, ενεργοποιήθηκε λίγο περισσότερο, λόγω του Ελληνικού αλφαβήτου διότι χρησιμοποιήθηκαν επιτυχώς φωνήεντα σε γραφή για πρώτη φορά.
  2. Ο ανθρώπινος εγκέφαλος επαναπρογραμματίστηκε ριζικώς.
  3. Η πιο πάνω αναφερθείσα συγκλονιστική μεταβολή στην λειτουργία του εγκεφάλου προκάλεσε μία ουσιώδη αλλαγή στην ψυχολογία των χρηστών του αλφαβήτου.

Την ωφέλεια που προκύπτει για τη διαμόρφωση και τη σωστή χρήση του εγκεφάλου αναγνωρίζουν ξένοι καθηγητές, οι οποίοι προτείνουν τη συστηματική διδασκαλία της Αρχαίας Ελληνικής γλώσσας σαν θεραπεία σε δυσλεκτικά παιδιά.
Ενδιαφέρον έχει ότι από το 2010, τα παιδιά της Αγγλίας του Δημοτικού στην περιοχή της Οξφόρδης, με επιστημονική πρόταση, επιπροσθέτως των μαθημάτων τους μαθαίνουν Αρχαία Ελληνικά.

Β. ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΘΑΥΜΑΤΩΝ

Τίποτα πραγματικό δεν μπορεί ν΄απειληθεί.
Τίποτα μη-πραγματικό δεν υπάρχει.
Σ΄αυτό έγκειται η ειρήνη του Θεού

Έτσι ξεκινά το Ένα Μάθημα στα Θαύματα. Κάνει διάκριση ανάμεσα στο πραγματικό και στο μη-πραγματικό. Ανάμεσα στη γνώση και την αντίληψη. Η γνώση είναι αλήθεια, σύμφωνα με ένα νόμο, τον νόμο της αγάπης ή του Θεού. Η αλήθεια είναι αναλλοίωτη, αιώνια και σταθερή. Μπορεί να μην αναγνωριστεί, αλλά δεν μπορεί να μεταβληθεί. Ισχύει για όλα όσα ο Θεός δημιούργησε , και μόνο ότι Αυτός δημιούργησε είναι πραγματικό.

Ο κόσμος της αντίληψης είναι ο κόσμος της αλλαγής, των ξεκινημάτων και των λήξεων. Βασίζεται στην ερμηνεία θεμελιωμένος στην πίστη στο έλλειμα, στην απώλεια, στο διαχωρισμό, ασταθής στη λειτουργία του και ανακριβής στις ερμηνείες του…»

(ΕΝΑ ΜΑΘΗΜΑ ΣΤΑ ΘΑΥΜΑΤΑ, από τον πρόλογο)