Είναι ολοφάνερο σε κάθε σκεπτόμενο άνθρωπο πως χρειαζόμαστε έναν άλλο τρόπο ζωής από αυτόν που είχαμε υιοθετήσει ως «Δυτικό τρόπο», που θα μας οδηγεί σε  νέο σημείο αναφοράς το οποίο θα σηματοδοτήσει  την πορεία της ζωής μας. Στην Αρχαία Ελληνική τραγωδία στην κορύφωση του δράματος, όταν τα προβλήματα και οι συγκρούσεις που βίωναν οι πρωταγωνιστές οδηγούσαν σε αδιέξοδο, εμφανιζόταν ανεπάντεχα ο «από μηχανής θεός» για να δώσει λύση.

Απευθυνόμαστε στην Φιλοσοφία από την αρχαιότητα ως σήμερα,  με αρωγούς τη Ψυχολογία και τη Παράδοση στην αναζήτηση ενός άλλου τρόπου ζωής. Το πρόγραμμα «Ευ ζην» θεμελιώνεται στην Αρχαία Ελληνική Φιλοσοφική Σκέψη και ταυτίζεται  με το να ζει ο άνθρωπος σύμφωνα με τις αρετές (Αριστοτέλης, Η.Ν.1098a). Το «Ευ ζην» αφορά την αληθή ευζωία που επιτυγχάνεται με την καλλιέργεια των Αρετών της ψυχής σε αντιπαράθεση με την ψευδή ευζωία ως αποτέλεσμα αναζήτησης νοήματος ζωής στην επένδυση  αποκλειστικά στα υλικά αγαθά. Με τη διαδικασία της αυτογνωσίας, «γνώθι σαυτόν», καλλιεργούνται οι Αρετές της ψυχής (Αλκιβιάδης 132c-133c).

Ο βίος κατά αρετή, « ευ ζην»,  είναι μεικτός βίος (Πλάτων, Φίληβος). Η ευδαιμονία είναι ο τελικός στόχος του  του «ευ ζην»  και η κορύφωση της πορείας που ξεκινά με το «γνώθι σαυτόν» και δεν μας αφορά στο τώρα. Εμάς αφορά το ταξίδι, όπως μας λέει ο Καβάφης στην «Ιθάκη». Η διαδρομή προς την ευδαιμονία, που επιτυγχάνεται με το «γνώθι σαυτόν», ξεκινά από τη στιγμή που θα θέσω ερωτήματα στον εαυτό μου και θα έχω α-πορίες για ζητήματα καθημερινά. Να γνωρίσω εμένα, να καλλιεργήσω τις αρετές που εμφωλεύονται στη φύση μου.

Οι Αρετές κινούν την ψυχή μέσα στο βάθος της, στο υποσυνείδητο και ασυνείδητο όπως μας λέει η Αναλυτική Ψυχολογία του βάθους του Καρλ Γιούνγκ, εκεί που εδράζονται τα τραύματά μας ως ζωντανές εμπειρίες  του παρελθόντος όπως μας λέει η επιστήμη της ψυχανάλυσης. Η Φιλοσοφία σήμερα εν πολλοίς είναι αποκομμένη από τη καθημερινότητά μας. Συνιστά ένα πεδίο έρευνας που απευθύνεται σε ειδικούς. Η Φιλοσοφία όμως γεννήθηκε για να γνωρίσει ο άνθρωπος τη φύση γύρω του ,για να άρει  τους  φόβους που του προκαλούσαν τα φυσικά φαινόμενα   και μετά να γνωρίσει την ίδια του τη φύση, «γνώθι σαυτόν»  για να δημιουργήσει γέφυρες επικοινωνίας με τον εαυτό του, με τους συνανθρώπους του και μετά να πραγματώσει τις δυνατότητές του.

Και «Πάρε το δρόμο που είναι αντίθετος από το συνηθισμένο και σχεδόν πάντα θα κάνεις καλά» (Ζαν Ζακ Ρουσσώ).