Ω! Αγάπη , Έρωτα Θείε , θυγατέρα του Ουρανού και της γης!
Έχεις την ομορφιά και το γλυκασμό των Αγγέλων, το κάλλος της Αφροδίτης! Χρόνους πολλούς πριν, περπατούσες στη γη συντροφιά με τις νεράιδες, τραγουδούσες στις ρεματιές μαζί με τις νύμφες, κολυμπούσες στους ωκεανούς μαζί με τις γοργόνες!
“Ήρθε η αγάπη ήρθε, μέσα στην ψυχή μας μπήκε…
νά ’την την αγάπη των Ελλήνων, η αγάπη μέσα στην καρδιά μας μπήκε.
Στα λουλούδια μες στους κάμπους και στο Σύμπαν.
Αδέρφια των Ελλήνων, των Ελλήνων οι Αγάπες.
Ήρθε η Αγάπη ήρθε, μέσα στην ψυχή μας μπήκε, των Ελλήνων η αγάπη…”
Το 1869 δημοσιεύεται ένα εμβληματικό έργο της παγκόσμιας λογοτεχνίας “ΠΟΛΕΜΟΣ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗ”, του Λέοντα Τολστόι. Αφορμή ο Γαλλορωσσικός πόλεμος. Μέσα από τη ζωή των πρωταγωνιστών του έργου, εκφράζεται η αγωνία και η επιλογή για την εδραίωση επί της γης των αξιών που εξασφαλίζουν την ειρηνική συνύπαρξη των ανθρώπων, το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης των λαών, την κοινωνική αλληλεγγύη και την αυτοπραγμάτωση του ανθρώπου εν τέλει.
«Ομπρός ! με ορθή μεσούρανη , της Λευθεριάς τη δάδα,
ανοίγεις δρόμο Ελλάδα, στον Άνθρωπον! Ομπρός!
Ομπρός κι’ η Ελλάδα σηκώθηκε και διασκορπά τα σκότη .
Ανάστα η Ανθρωπότη κι ακλούθα την! Ομπρός!